POMOC PSYCHOLOGICZNO-PEDAGOGICZNA
W PRZEDSZKOLU MIEJSKIM NR 54
W SOSNOWCU
Podstawa prawna:
Rozporządzenie Ministerstwa Edukacji Narodowej z dnia 9 sierpnia 2017 roku w sprawie zasad organizacji i udzielania pomocy psychologiczno – pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz.U.Z 2017, POZ.1591)
Korzystanie z pomocy psychologiczno- pedagogicznej w przedszkolu jest bezpłatne.
Szanowny Rodzice, mogą Państwo zgłosić się do psychologa, m.in. gdy:
-niepokoi Państwa zachowanie dziecka i chcą Państwo upewnić się czy mieści się ono w normie rozwojowej,
-dziecko zmaga się z sytuacją kryzysową np. śmierć bliskiej osoby, separacja rodziców, choroba członka rodziny i nie wiedzą Państwo jak rozmawiać o tym z dzieckiem oraz jak go w tym wspierać,
-u dziecka występują objawy, które mogą mieć podłoże psychologiczne i nie da się ich wyjaśnić badaniami lekarskimi np. zaburzenia snu, wtórne moczenie się, zaburzenia w odżywianiu się, apatia,
-nie wiedzą Państwo jak poradzić sobie z własnymi emocjami,
-nie wiedzą Państwo jak poradzić sobie z trudnym zachowaniem dziecka, (np. agresja, krzyki, wybuchy złości, lęk, wycofanie),
-w rodzinie występuje przemoc,
-rodzina dotknięta jest chorobą alkoholową lub innymi uzależnieniami,
-wychowawca zauważy trudności u dziecka lub zgłosi niepokojące zachowanie.
Na początek – kilka słów o czytaniu.
Dlaczego wspólne czytanie jest tak ważne? Przede wszystkim buduje więzi, jest to czas w którym rodzic i dziecko są razem, angażują się we wspólną aktywność. Czytanie pozwala dziecku na identyfikację z bohaterem i zrozumienie, że przeżycia, również te niełatwe, nie są jego odosobnionym doświadczeniem.
„Moje dziecko nie lubi słuchać, gdy mu czytam – co wtedy?”
Dzieci podczas czytania czasami sprawiają wrażenie mało zainteresowanych. Mogą się np. rozglądać, wciąż poruszać. Rodzice odnoszą wtedy wrażenie, że ich dzieci nie lubią słuchać. Zniechęca ich to, czasem porzucają rytuał wspólnego czytania. Jednak często zdarza się, że po pewnym czasie dziecko spontanicznie zaczyna wracać do przeczytanej historii, otwierać się, co pomaga zrozumieć świat jego przeżyć i emocji.
Polecam serię o Pinku, małym stworku, który zmaga się z różnymi trudnościami, które nie są obce także dzieciom. Z pomocą rodzica można wykonać proste ćwiczenia w formie rysunków, które są zamieszczone po każdej historii. Warto czytać!
Poleca Psycholog
Jak przygotować dziecko na pójście do przedszkola?
Zacznij od siebie
Jeżeli chcemy pomóc dziecku poradzić sobie z pójściem do przedszkola najpierw musimy zacząć od siebie. Samodzielność malucha i rozłąka z nim to kolejny etap rodzicielskiego życia. Nie jest to łatwe, oddać dziecko do nowego miejsca, w ręce osób, których nie znamy. Emocja, która towarzyszy w takich chwilach jest bardzo trudna i zdarza się, że mimowolnie przekazuje się ją swoim pociechom. W sytuacji, gdy nie potrafimy poradzić sobie z rozstaniem dziecka, warto uświadomić sobie, że nie robimy mu krzywdy. Przedszkole to naturalny etap w rozwoju każdego dziecka i jest potrzebne, aby dziecko mogło prawidłowo się rozwijać. Taka zmiana pomoże mu rozwinąć umiejętności społeczno- emocjonalne, a także poznawcze. Jeżeli mimo to odczuwamy niepokój związany z brakiem zaufania do np. personelu przedszkola warto umówić się na spotkanie, które umożliwi nam poznanie osób, które będą opiekować się dzieckiem.
Jak przygotować dziecko do pójścia do przedszkola?
Spośród niżej wymienionych propozycji wybierz te, które wydają ci się bliskie:
- Wykorzystaj naturalną potrzebę otwartości dziecka na rówieśników. Wybieraj się na place zabaw, aby maluch mógł tam z nimi przebywać. Zostawiaj mu przestrzeń do zabawy, usiądź na tyle blisko, by go obserwować. Możesz opowiadać mu o przedszkolu, że jest to miejsce gdzie dzieci podobnie jak na placu zabaw wspólnie się bawią, pożyczają sobie zabawki, mają plac, a jak się zmęczą mogą odpocząć, skorzystać z toalety itp.;
- Opowiedz dziecku własną przygodę z przedszkolem, jeżeli dziecko ma starsze rodzeństwo, ciocię, wujka, również można ich w to zaangażować. Pokażcie mu swoje zdjęcia z przedszkola. Opowiadajcie śmieszne historyjki, mówcie o swoich uczuciach i pozytywnych wspomnieniach, jak sobie z nimi poradziliście. Staracie się opowiadać to w taki sposób, aby dziecko się nie wystraszyło. Warto też pozytywnie wypowiadać się na temat Pań w przedszkolu. Wytłumaczcie dziecku, że zawsze może zwrócić się do nich o pomoc. Jeżeli dziecko zobaczy, że bliskie mu osoby ufają nauczycielom, łatwiej będzie mu również zaufać.
- Przechodząc obok przedszkola, do którego dziecko będzie uczęszczać, zatrzymujcie się na chwilę i obserwujcie co robią inne dzieci. Wykorzystaj naturalną ciekawość dziecka i odpowiedz mu na wszystkie jego pytania. Nazwij to co widzisz.
- Oglądajcie i czytajcie z dzieckiem książeczki i bajki dla przedszkolaków.
- Pobaw się z dzieckiem w teatrzyk, weź jego ulubione pluszaki i odegraj ,,Dzień w przedszkolu’’.
- Zadbaj o stały rytm dnia. Możesz zobaczyć na stronie przedszkola pory posiłków, zajęć i odpoczynku. Staraj się utrzymać taką rutynę także w domu. Sprawi to, że dziecko będzie czuło się bezpiecznie i będzie kojarzyło co po sobie następuje.
- Ucz dziecka samodzielności. Co samodzielnie może zrobić trzylatek?
Składać swoje ubrania na krześle, wybierać spośród kilku te, które chce założyć;
Korzystać samodzielnie z toalety, nakładać pastę do zębów i szczotkować zęby. W początkowej fazie należy towarzyszyć dziecku podczas czynności higienicznych i samoobsługowych;
Rozbierać się i ubierać; rodzic powinien pomagać w zapinaniu i odpinaniu guzików, sznurowadeł tylko wtedy, gdy dziecko samo o to poprosi. Także podczas odprowadzania dziecka do przedszkola i odbierania pamiętaj o tym, aby nie wyręczać dziecka. Jeśli potrzebuje więcej czasu, przyjdź kilka minut wcześniej, nie pospieszaj, nie oceniaj jego tempa dotyczącego samodzielności, zachęcamy do chwalenia i wzmacniania, każdej próby samodzielności dziecka;
Korzystać ze sztućców, siedzieć na wybranym miejscu przy stole, nawet podczas uroczystości rodzinnych. Pokaż dziecku jak ważne są wspólne posiłki, bądź wzorem dla dziecka jak należy się zachowywać przy stole, jeżeli macie taką możliwość praktykujcie wspólne posiłki w domu;
Wykonywać drobne obowiązki domowe jak np. sprzątanie swoich zabawek, ścielenie swojego łóżeczka, pomoc w wycieraniu kurzy lub rozlanego napoju. Tak na prawdę dziecko może pomagać rodzicowi w każdej czynności domowej, którą chce spróbować pod warunkiem, że rodzić zadba o jego bezpieczeństwo. Wpływa to nie tylko na rozwój samodzielności dziecka, a także na więź miedzy dzieckiem a rodzicem i jego wiarę we własne możliwości.
Źródło: Wojtczak A., Letkiewicz B. (2021) Zrozumieć młodszego przedszkolaka. Wydawnictwo: Nowa era